A PAGE OF MADNESS: ΙΑΠΩΝΙΚΟ ΑΒΑΝ-ΓΚΑΡΝΤ ΣΙΝΕΜΑ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:

Μια ταινία που τελικά είναι πολύ δύσκολο να την περιγράψεις με λόγια… Πρόκειται για ένα φιλμ που ξεκάθαρα ενσαρκώνει τον χαρακτηρισμό «ρυθμός από φως»· ένα ιμπρεσιονιστικό έργο που έχει θριαμβεύσει επί της λογικής και του ανθρώπινου συναισθήματος. Ένα έργο που μοιάζει να μην έχει καμία ανάγκη από αξιολογικά κριτήρια όπως οι χαρακτηρισμοί «απολαυστικό» ή «σοβαρό»· ένα έργο που επιχειρεί να αναπαραστήσει τον ίδιο τον κινηματογράφο.

Tonoshima Shigehito (1926, βλ. Gerow, 2017)¹

Η ιαπωνική βουβή ταινία A Page of Madness (1926) του Teinosuke Kinugasa προκάλεσε αίσθηση στην εποχή της και πυροδότησε έντονες συζητήσεις γύρω από το «νόημα» των κινηματογραφικών έργων, την ίδια την κινηματογραφική φόρμα, αλλά και τη θέση του σινεμά στην κοινωνία της εποχής. Έναν αιώνα αργότερα εξακολουθεί να θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα αριστουργήματα του πειραματικού και αβάντ-γκαρντ κινηματογράφου. Το φιλμ αποτέλεσε προϊόν των καλλιτεχνικών και θεωρητικών αναζητήσεων της Shinkankakuha, κυριολεκτικά «Σχολή της Νέας Αίσθησης» ή «της Νέας Αντίληψης». Πρόκειται για ένα λογοτεχνικό ρεύμα του ιαπωνικού μοντερνισμού που επιδίωκε την ανανέωση της καλλιτεχνικής εμπειρίας μέσω μιας νέας αισθητηριακής αντίληψης της πραγματικότητας.

Χαμένη για σαράντα πέντε χρόνια και αναμονταρισμένη από τον ίδιο τον δημιουργό της τη δεκαετία του 1970, η αρχική μορφή του A Page of Madness μάς παραμένει άγνωστη. Μπορούμε, ωστόσο, να πούμε με βεβαιότητα ότι η «πλοκή» του ήταν πολύ πιο κατανοητή πριν από έναν αιώνα απ’ ό,τι σήμερα, καθώς, παρότι το φιλμ δεν διέθετε ποτέ μεσότιτλους, οι προβολές του συνοδεύονταν πάντοτε από επαγγελματίες αφηγητές, τους λεγόμενους benshi. Αυτοί αναλάμβαναν να αφηγηθούν και να ερμηνεύσουν την ιστορία.

Συνομιλώντας καλλιτεχνικά και από την οπτική του παρόντος με αυτή την «τρελή σελίδα» της ιστορίας του παγκόσμιου κινηματογράφου, ο Αρίωνας Γυφτάκης και οι Διεθνείς Μουσικές Ημέρες Καλαμάτας παρουσιάζουν το φιλμ του Teinosuke Kinugasa στο ελληνικό κοινό με νέα πρωτότυπη μουσική.

¹ A. Gerow (2017): “A Page of Madness”, Understanding a Work in its Time, δοκίμιο που περιλαμβάνεται στην έκδοση Blu–ray της ταινίας A Page of Madness της Flicker Alley.

A Page of Madness (Ιαπωνία, 1926)

Σκηνοθεσία Teinosuke Kinugasa

Σενάριο Yasunari Kawabata, Teinosuke Kinugasa, Minoru Inuzuka & Banko Sawada

Παραγωγή Teinosuke Kinugasa

Ηθοποιοί Masao Inoue, Yoshie Nakagawa & Ayako Iijima

Διάρκεια 71 λεπτά

Σύλληψη και καλλιτεχνική επιμέλεια Διεθνείς Μουσικές Ημέρες Καλαμάτας

Πρωτότυπη μουσική & κοντραμπάσο Αρίωνας Γυφτάκης

Φωνή Σοφία Μπράιλα

Σαξόφωνο Gabriele Milozzi

Πιάνο Στάθης Γυφτάκης

Βιολί Αντώνης Μαζιώτης 

Βιολοντσέλο Δημήτρης Λάμπος

Η προβολή γίνεται σε συνεργασία με τη «Filmhouse» Νέα Κινηματογραφική Λέσχη Καλαμάτας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΩΝ:

Ο Αρίωνας Γυφτάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα. Σε ηλικία 7 χρονών άρχισε μαθήματα βιολιού στο Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας. Ύστερα από τέσσερα χρόνια ξεκίνησε μαθήματα ηλεκτρικού μπάσου με καθηγητές τον Νίκο Τσότρα και αργότερα τον Χάρη Χαραλάμπους. Το ενδιαφέρον του όμως για την τζαζ τον οδήγησε στο κοντραμπάσο. Έτσι σε ηλικία 14 χρόνων ξεκίνησε τζαζ κοντραμπάσο και μαθήτευσε δίπλα στον Σύλβιο Σύρρο για τέσσερα χρόνια με τον οποίο σπούδασε τζαζ αυτοσχεδιασμό, ατελιέ και τζαζ αρμονία. Παράλληλα σπούδασε κλασσικό κοντραμπάσο με τον Τάκη Καππογιάννη. Το Μάιο του 2013, ύστερα από εξετάσεις, απέσπασε τη Full Presidential Scholarship από το Berklee College of Music. Εκεί σπούδασε με τους John Lockwood, Eddie Gomez, Hal Crook και Dave Santoro. Από το 2021 διδάσκει στο Jazzart. Έχει συνεργαστεί με τους: Γιώργο Κοντραφούρη, Σπύρο Μάνεση, Τάκη Πατερέλη, Ανδρέα Πολυζωγόπουλο, Daniel Rotem, Αναστάση Γούλιαρη, Davis Whitfield, Gabriele Milozzi και άλλους.

Η Σοφία Μπράιλα γεννήθηκε στην Αθήνα. Η ενασχόλησή της με τη μουσική ξεκίνησε από μικρή ηλικία με μαθήματα κλασικού πιάνου. Αργότερα φοίτησε στο Ωδείο Μουσικής Πράξης, όπου σπούδασε σύγχρονο τραγούδι και συμμετείχε στα τζαζ σύνολα του ωδείου. Από το 2020 σπουδάζει τζαζ αυτοσχεδιασμό με τον Σύλβιο Σύρρο και είναι μαθήτρια της σχολής Jazzart. Έχει συνεργαστεί με διάφορους μουσικούς και έχει εμφανιστεί σε φεστιβάλ και συναυλιακούς χώρους σε όλη την Ελλάδα. Παράλληλα με τη μουσική της πορεία, είναι απόφοιτη του Τμήματος Γραφιστικής του Πανεπιστημίου Δυτικής Αττικής και εργάζεται ως freelancer στον τομέα της γραφιστικής.

Ο Gabriele Milozzi άρχισε να παίζει σαξόφωνο σε ηλικία 11 ετών. Έχει αποφοιτήσει από το Ωδείο «G. Rossini» του Pesaro (Ιταλία). Το 2011 του απονέμεται υποτροφία για το Berklee College of Music. Στη Βοστώνη, σπουδάζει με καλλιτέχνες όπως οι George Garzone, Hal Crook, Bob Gullotti, John Lockwood, Jason Palmer και πολλοί άλλοι. Αποφοίτησε με άριστα με κύρια κατεύθυνση την ερμηνεία και δευτερεύουσα κατεύθυνση τη θεωρία της τζαζ. Αργότερα μετακομίζει στην Αθήνα όπου ολοκληρώνει τις σπουδές του υπό την καθοδήγηση του Σύλβιου Σύρρου. Έχει συνεργαστεί με τους Αρίωνα Γυφτάκη, Σπύρο Μάνεση, Αναστάση Γούλιαρη και έχει παίξει σε πολλούς χώρους στην Ελλάδα, την Ιταλία και τις ΗΠΑ.

Ο Στάθης Γυφτάκης γεννήθηκε στην Καλαμάτα το 1967. Σπούδασε πιάνο με τη Ντόρα Μπακοπούλου (Δίπλωμα με Άριστα και Ειδική Διάκριση) και σύνθεση με τον Θόδωρο Αντωνίου (Δίπλωμα με Άριστα και Α΄ Βραβείο). Έργα του έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα και σε πολλές χώρες του εξωτερικού από σημαντικές ορχήστρες και σύνολα, ενώ έχουν διακριθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς και εργαστήρια σύγχρονης μουσικής. Συνθέσεις του έχουν επίσης παρουσιαστεί ή παραγγελθεί από σημαντικά φεστιβάλ, όπως το Ελληνικό Φεστιβάλ, το Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας και το Διεθνές Φεστιβάλ Μουσικού Θεάτρου Βόλου. Διετέλεσε Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας (2003–2009 και από το 2015 έως σήμερα) και από το 2017 είναι Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Διεθνούς Διαγωνισμού και Φεστιβάλ Χορωδιών Καλαμάτας. Διδάσκει πιάνο και Ανώτερα Θεωρητικά, είναι μέλος της Ένωσης Ελλήνων Μουσουργών και ιδρυτικό μέλος των Διεθνών Μουσικών Ημερών Καλαμάτας.

Ο Αντώνης Μαζιώτης ξεκίνησε βιολί στην ηλικία των 7 ετών και σπούδασε στο τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας στη Θεσσαλονίκη. Το 2011 κατέκτησε το τρίτο βραβείο με το κουαρτέτο του σε διαγωνισμού μουσικής δωματίου στα πλαίσια του διαγωνισμού του τμήματος Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Την ίδια χρονιά σπούδασε ως φοιτητής Erasmus στο Πανεπιστήμιο Μουσικής Mainz της Γερμανίας . Το 2014 συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιου Μουσικής Anton Bruckner στο Linz της Αυστρίας με κατεύθυνση τόσο στην παιδαγωγική του βιολιού όσο και στην ομαδική εκμάθηση του οργάνου. Εμφανίζεται σε ρεσιτάλ ως σολίστ και σε συναυλίες μουσικής δωματίου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Από το 2021 είναι καθηγητής βιολιού του Μουσικού Σχολείου και του Δημοτικού Ωδείου Καλαμάτας.

Ο Δημήτρης Λάμπος γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε στην Καλαμάτα. Σε νεαρή ηλικία ξεκίνησε με μαθήματα βιολοντσέλου στο Δημοτικό Ωδείο της πόλης. Η καλλιτεχνική του εξέλιξη τον οδήγησε αργότερα στη Γερμανία, όπου σπούδασε υπό τον Hartmut Tröndle στο Leopold-Mozart-Zentrum του Πανεπιστημίου του Άουγκσμπουργκ. Είναι επίσης απόφοιτος του Ωδείου «Ορφείο Αθηνών» και της τάξης του Νικόλα Καβάκου με Δίπλωμα Βιολοντσέλου με Άριστα.

Τελειοποίησε τις δεξιότητές του υπό τον Hugo Rannou, παράλληλα με ειδίκευση στη μεθοδολογία διδασκαλίας βιολοντσέλου, στην Ανώτατη Σχολή Μουσικής και Παραστατικών Τεχνών της Στουτγκάρδης, όπου και διαμένει σήμερα.

Ο Δημήτρης δραστηριοποιείται τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως παιδαγωγός. Τα μουσικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη μουσική δωματίου και τη σύγχρονη μουσική. Ως ενθουσιώδης εκπαιδευτικός, διδάσκει βιολοντσέλο στη Musik– und Jugendkunstschule Nürtingen. Εμφανίζεται επίσης τακτικά επί της σκηνής ως μουσικός δωματίου. Είναι συνιδρυτής και συνδιοργανωτής του φεστιβάλ «Διεθνείς Μουσικές Ημέρες Καλαμάτας».